NEFRET
Bir mızrak olur,
Bulurum kalbinin yerini.
Keskin bıçak gibi
Alırım üstünden derini.
Her gece korkuyla uyandığında,
Unutma ben varım aklında.
Ölümü andığın her anda,
Kapını çalarım bir solukta.
Alacak tek nefes te bulamazsın,
Yanına geldiğim o anda.
Nefret yüklü eller,
Kin kusar kalemimden.
Her kelime bir kin,
Sonun bir damla kandır senin.
Mahmut YAĞMUR | ©1998
Bu nefretimin şarkı ya da herhangi benzeri bir adi işte kullanılmasına hiç bir zaman izin vermeyeceğimi düşünerek ; kısmen ya da tamamen alıntı yapmayın; sadece yaşayın! Yaşadıkça sizin de nefretleriniz artar. Bir nesneye ya da kişiye değil; daha büyüklerine nefret duyun. Küçük insanlar sadece kişilerle uğraşır.